بعد از یه غیبت طولانی ما دوباره اومدیم...البته میبینم که بودو نبودمون خیلی فرقی نداشته...راستی از تغییرات زمستونیمون خوشتون اومد؟

خوب خبر اول اینکه همون بار اول گواهینامه قبول شدم  و ۱۲ روز بعد گواهینامم اومد.عطی جونم هم بعد از من امتحان داد و قبول شد و اینم بگم که اولین روزی هم که ماشینو بردم بیرون موقع پارک رفتم تو جدول و لاستیک ترکوندم...ااااا ببند نیشتو خوب آخه از بس بچه ها تو ماشین شلوغ کردن منم حواسم پرت شد...

خبر بعدی اینکه این ترم متره و برآورد برداشتم و از الان افتادن رو پیش بینی میکنم...

خبر بعدی اینکه یه موضوع خاص و ویژه برام اتفاق افتاد و کلی بهمم ریخت اما بعدش خدا جونم یه راه خیلی بهتر و قشنگتر گذاشت پیش روم که هنوزم شکر گزارشم....

خوب دیگه خبرای دیگه دانشگاه و درس و اینجور چیز میزاست...

خوب دیگه زحمتو کم میکنم چون باید برم سر کارام...سر بزنین خوشحالمون میکنین...

فردا امتحان رانندگی دارم یک ماه گذشت آخ جووووووووووونننننن....

راستش حرف واسه پست جدید زیاد دارم ولی وقتشو ندارم ببخشین میدونم که میبخشین....

سلام دوست جونیا من اومدم بلاخره...

خوب اول از همه بگم که ممنونم از همه اونایی که به فکر من و وبم بودن...یه توضیح مختصر میدم که کجا بودم.

خوب راستش اول که درگیر انتخاب واحد بودم یه بدبختی کشیدم که نگوووو ..

حالا با کلی دردسر که تونستم برنامه کلاسامو درست کنم افتادم تو خط گواهینامه گرفتن شب قبل آزمون کلی تمرین کردم... فردا صبح با عطی جونم رفتیم امتحان آئین نامه بدیم جفتمون قبول شدیم اممممممما...من نمی دونم گوشیم کی روشن شد که یه دفعه کیفم لرزید و من از روی حس کنجکاویم گوشیو برداشتم که همون موقعه صدای افسر اومد که گفت شما برو یه ماه دیگه بیا!!!!نمودونی چقدر زور داشت که وقتی امتحان تموم شده بود و قبول شدی بگن نمیشه بری تو شهری تازه این آئین نامه هم مردود....خلاصه کلی حالم گرفته شد .حتی همه مسئولای آموزشگاهم به افسره گفتن که حداقل یه هفته دیگه باشه اما مرتیکه عقده ای به خرجش نرفت که نرفت گفت برین شانس بیارین ۶ ماه محرومش نکردم .اینم داستان گواهینامم....

از آنجایی که بچه روحیشو باخته بود مامانش تصمیم گرفت ببردش قشم.بله جاتون خالی فردای آزمون پاشدیم رفتیم قشم .خیلی خوش گذشت هوا عالیییییی بود... مهمتر از همه این که دوست جونمو دیدم و کلی حال کردم.از دانشگاهم که دیگه کاملاْ بی خبرم فردا هم تعطیله آخه کلاسام شده ۴.۵شنبه و جمعه....

فعلا بای بای بازم میام قول میدم...

سلام دوست جونا خوبین؟ خوشین؟ سلامتین؟

منم خوبم شکر هم از لحاظ جسمی هم از لحاظ روحی نه اینکه همه چی فروکش کرده ها نه...اما از شر چیزهایی که اذیتم  میکردن راحت شدم و حالا با اینکه هنوز ترکش هایی بهمون میخوره  اما در کل سودش بیشتر از ضرر هاش بود.

اندر احوالات خودمم بگم که هفتم رفتم زیر دست دکتر گل و گلابم آقای دکتر پرکار برای عمل لیزیک.مختصری میشرحم براتون...

بله ما رفتیم از آقای دکتر یه وقتی بگیریم که گفتن برو بالا همین امروز خوبه!!!! منو میگی نه آمادگی داشتم نه آمادگی داشتم نه آمادگی داشتم...خلاصه با کلی زبون ریختن راضی شد واسه فردا(آخه گفت یا الان یا آخر ماه)فردا صبح اون روز پاشدیم شال و کلاه کردیم به سوی کلینیک.رفتم توی بخش لیزیک از اولش که مارو استریل کردن بیا ببین با کفش که نمیشد رفت تو از همون جا یه دمپایی پوشیدیم این هوااااااااااا آخه فکر نکردن یکی که پای سیندرلایی داره چیکار کنه حالا این هیچی از این لباس آبیا با این کلاهاش دادن که بپوشم نمیدونم لباس آقا غوله بود چی بود؟؟؟؟گنده بوداااااااا بعدشم که صورتمو با بتادین یه حالی دادن و گلیمون کردن.خلاصه بعد از مراحل استریل شدن رفتیم زیر دست دکی جون...حالا از اون ورم پرستارها هی تشویقم میکنن آفرین به نور سبز نگاه کن حالا من دارم نگاه میکنما هی میگن...مثلا میخواستن روحیه بدن منم بی غیرت تر از این حرفا که بخوام بترسم یا استرس داشته باشم خندم گرفته بود بعد از یه ربع مشاهده آنچه بر ما گذشت پاشدم و یه آب میوهای زدیم تو رگ و برگشتم خونه اونجا هم ۲تا مسکن دادن خوردم که حسابی بدون درد باشم...

حالا هم که در خدمت شمام چشام هنوز یکم تار میبینه واسه همین اگه چند وقت ازم بیخبر موندین نترسین هستم اما نمیتونم زیاد بشینم پای کامپیوتر.تازه کلاس های تو شهریم هم داره شروع میشه دیگه کلا سرم شلوغ میشه...

پس تا بیام مراقب خودتون باشین من و وبلاگم منتظر نظراتتون هستیم...

دوستتون دارم... 

سلام دوست جونیا خوبین؟خوشین؟

خسته ام خدا اینقدر که حالم از خودم بهم می خوره  ماه مهمونیت بدجور محدودم کرده... از این وضعیت و بی حوصلگی خسته ام...

همه هم که ارث باباشونو از آدم میخوان و مدام تا یه لحظه نباشی پیششون شروع می کنن به غر زدن وتهدید و بد و بیراه گفتن.

 همه از من توقع  دارند که هر وقت میخوان بشینم پای صحبت هاشون و درکشون کنم و ببخشمشون و کنارشون باشم. اصلا  منو درک نمی کنن و فقط خودشونو می بینن.

چرا همه از من توقع کمک دارن و هیچکس به کمکم نمیاد؟

چرا هیچ کس فکر نمیکنه منم ناراحتی دارم منم دلم یه وقتهایی میگیره و احتیاج به صحبت دارم؟

چرا فکر نمیکنن پشت خنده هام یه دنیا بغض دارم؟

میخوامش...دلم میخوادش...

چرا کمکم نمیکنی حداقل بیام سمت خودت؟صبری که از من میخوای خیلی زیاده.تو وجودم اینقدر صبر نمی بینم...

چرا چیزهایی که من دارم اونجوری نمیشن که من دوست دارم؟ آخه مگه دل من چقدر جا داره که همه میخوان بیان توش و وقتی در و بسته میبینن شروع میکنن به ناله و نفرین کردنم...

ای خدا جونم صبرم بده این قدر که بتونم جلو این وضعیت وایستم و راهی رو که درسته انتخاب کنم...

دلم خیلی خیلی یه هم صحبت خوب میخواد یکی که توقع خوب بودن رو از من نداشته باشه.یکی که درکم کنه یکی که فکر نکنه همه چیز مرتبه و من حساس شدم.یکی که باهاش حرف بزنم و پیشم باشه ....خیلی تنهام خیلی بیشتر از اونکه فکرشو بکنین...

لطفا کسی فکر نکنه شکست عشقی خوردم و از این حرفها چون مشکل من اینا نیست.

دوستتون دارم.خداحافظ...

سلام ذوست جونیا خوبین؟ خوشین؟ سلامتین؟

ممنون از نگرانیاتون خوبم بابا...چه خبر؟ دوباره برگشتم سر کار اینجوری خیلی بهتره هم حوصله ام سر نمیره هم یه عالمه جلو  می افتم و کمکم میشه واسه درسام.

جاتون خالی دیشب رفته بودیم پارک اکو توی عباس آباد نمی دونم رفتین یا نه؟خیلی قشنگ بودمن که اول فکم داشت می افتاد اصلا فکر نمیکردم اینجا هم بتونن یه همچین چیزی در بیارن .تاریک بود نشد درست عکس بگیرم واسه همین فعلا اینا رو از سایت گرفتم تا خودم عکس بزارم واستون.قسمت آب و آتیشش خیلی هیجان داشت خیلی...همه بچه ها داشتن آب بازی می کردن البته بزرگتر ها هم میرفتنا خیلی خیلی جالب بود.جای همتون خالی...تو عکس دوم یکم معلومه آب بازیا.

شب که برگشتیم داشتم پیش خودم فکر میکردم که چقدر حق ما خورده شده.این جا وقتی یه همچین جایی رو می سازن مردم چی کار میکنن از خوشحالی( آخه نمی دونین اینقدر شلوغ بود که نگو.)

اما خارج از ایران این چیزها کاملا طبیعی واسشون و همیشه  و هروقت که دلشون بخواد از همه جا می تونن لذت ببرن.درسته شاید بگید از بس هست واسشون عادی میشه ولی کیه که از زیبایی و طبیعت خسته بشه؟

سرتون رو درد نمیارم حتما تونستید برین و ببنیدش.

دوستون دارم.بای بای

 

من که اصلا خوب نیستم...حوصله خودمم ندارم چند وقته.نمی دونم چم شده البته می دونما از بیکاریه..اینجا خیلی تنهام دلم دوستامو میخواد مثل گذشته وای چه دورانی داشتیم ولی الان هر کدوم یه طرفیم بدون اینکه از حال همدیگه خبری داشته باشیم...

حوصله ام خیلی سر میره پس کی این تابستون تموم می شه که حداقل برم دانشگاه یکم سر گرم بشم؟حوصله کار تو خونه رو هم ندارم یه پلان کشیدم شاهکار کردم تو خونه حس نشستن  و تمرین کردن با cad رو ندارم.میدونم دارم چرت و پرت میگم بازم و الان میگین این حرفهای بی ربط چه ربطی به ما داشت؟حداقل خودمو خالی کردم.

خوبین؟خوشین؟سلامتین؟

دیدین یادم رفت یه اتفاق عظیم رو توی این مدت افتاد رو بگم............

میدونین؟ تولدم بوده و نگفتم.......... ۶ تیر...واییییییییی دیدین هیچکس تبریک نگفت....

باشه می بخشم.حتی اونایی رو که می دونستن و تبریک نگفتن....

حالا بیخیال تولد تولد تولم مبارک...وای خدا یه سال دیگه هم گذشت و یه سال بزرگتر شدم.خدا جونم کمکم کن که تو سال جدید زندگیم از همه لحاظ نمونه باشم....

چند تا هم عکس میذارم واستون خوشحال شین....

موفق باشین گل گلیا جون....

این ۲ تا نقاشی رو دوست جونم کشیده...

نه نه نه نترسید من اهل این خل بازیا نیستم.داشتیم با دوست جون آلبالو پاک می کردیم گفتیم یکم دیوونه بازی در بیاریم....

اینم خواهر زاده جونم شاینا که با هم شیطونی کردیم و رفتیم آب بازی...

سلام خوبین؟خوشین؟ سلامتین؟وایییییییییییییییییییی خیلی ذوق دارم که بلاخره آپیدم...

من اومدم می دونم خوش اومدم.دلتون تنگ شده بود نه؟

خوب خبر خاصی نبود تو این چند وقت نبود امن و امان البته موقع تحویل پروژه که امونم برید از 19 تا 23 دیوونه شدم حالا خوبه کلی کمک شوهر خواهر و خواهرم بود.بله خلاصه اینکه تو این چند روز فهمیدم معماری یعنی چی؟ اکثرا آخه هر کی به ما می رسید می گفت معماری چیه؟ نقاشیه.رشته به این آسونی...فقط دلم میخواد هر کی این ادعا رو داره فقط یه  شب بشینه کنار من و بدون اینکه کاری انجام بده  فقط به کارهام نگاه کنه اگه کم نیاورد من  اسممو میذارم  غضنفر باشه؟ من نمی دونم چرا جمعیت محترم معماران اینجورین؟ که هر چقدرم که وقت داشته باشن بازم دقیقه 90  کارهاشونو انجام میدن.اینو هانی جون میگه دقت هم کردم دیدم همینه.حقیقت محضه مثه من که از 4 تا 22 وقت داشتم....حالا بی خیال این حرفا بعد از تحویل این پروژه ها دوست جونم اومد پیشم از اونجایی که  هر وقت میاد کلی خوش میگذره این دفعه هم کلی حال داد.

هه منظورم کارنامه نیستا...!!! منظورم کار،نامه است!!!

ببخشید سلام الیکم حال شما؟ خوبین؟ خوشین؟ دیدین اومدم وای بچه ها با کلی پروژه موندم مثله...(بووووق)!!

بعله باز من اومدم ناله کردنم از جمع شدن کارهام رو هم شروع شد.خوب چی کار کنم وقت نداشتم اینم بهونست دیگه!!!!

حالا ولش این حرفا رو واسه مراسم فاطمیه دانشگاه یه چیز جالبی درست کرده بود ببنید:

دیدین چقدر با سلیقه ان؟